Kun je niet met en niet zonder je partner? Is de afstand te beklemmend of de nabijheid te verstikkend? Schommel je heen en weer tussen deze twee uitersten en zoek je de oplossing vooral bij je partner? Dan ben jij verslaafd aan je partner. Ik geef je 4 signalen die dit bevestigen.

#1 Ontkennen

Jij bent niet verslaafd, toch? Je partner, díe wil altijd meer contact. Jij wilt liever je eigen ding doen, je wilt vrijheid. Je ervaart het gedrag van je partner als beklemmend en dan trek je je terug. Tot het moment dat de maat vol is en je partner boos of bitter afstand neemt, dan doe je alles om de verbinding weer te herstellen. De rollen draaien dan ineens om.

Het kan ook andersom: je zoekt veel contact met je partner, hebt bevestiging nodig om te weten dat het nog wel goed zit tussen jullie. Wanneer je partner zich terugtrekt (letterlijk óf figuurlijk), voel jij je onrustig en ga je dingen doen om je partner weer dichterbij je te voelen: appen, bellen, veel praten, zeuren, ruzie zoeken, seks uitlokken.

Eén ding zijn jullie het beide over eens: het ligt aan je partner. Als die toch eens zou veranderen…

#2 Je verwacht de oplossing van buitenaf

Mijn man heeft jarenlang met verslaafden in een kliniek gewerkt. Opvallend was dat ze alles van een ander verwachtten en weinig van zichzelf. De hulpverlening deugde niet, de boterhammen deugden niet, de wereld deugde niet. Ze namen geen verantwoordelijkheid voor hun aandeel in de maatschappij. Dat ze verslaafd waren, was de schuld van een ander, dus de oplossing moest ook bij een ander vandaan komen. Ik voel veel compassie voor mensen die verslaafd zijn, laat ik dat voorop stellen, maar ik probeer jou nu even scherp iets duidelijk te maken:

Wanneer je verslaafd bent aan je partner verwacht je dat de ander met een oplossing voor de destructieve dynamiek komt. Terwijl jij voor 100% verantwoordelijk bent voor jezelf en 50% voor de relatie. Het kan NOOIT alleen aan die ander liggen.

#3 Het beheerst je leven

Dat voel je vooral als je het type partner bent dat zich vastklampt. Je voelt je onrustig, somber, eenzaam, zolang je partner je niet geeft wat je zoekt. Toch beheerst het ook je leven als jij de partner bent die zich vooral terugtrekt. Je komt steeds weer in die dynamiek terecht. Blijkbaar levert het je nog wel iets op. Jouw aandeel zorgt er namelijk net zo goed voor dat je bepaalde dingen niet hoeft te voelen. De afstand praat je goed door redenen te bedenken waarom je recht hebt op je vrijheid of wat er allemaal niet deugt aan je partner. Alles in jullie relatie staat in elk geval in het teken van hoe jullie je tot elkaar verhouden: te dichtbij of te veel afstand. Doodvermoeiend toch?

#4 Je relatie doet pijn

Je komt niet zonder kleerscheuren uit deze dynamiek. Als je je vastklampt, is het heel pijnlijk als je partner zich ineens terugtrekt. Dan heb je het idee dat je er alleen voor staat, zowel praktisch als emotioneel. Je voelt je onzeker over jullie relatie en of je partner wel echt van je houdt. Dat is een pijnlijke gedachte. De afstand kan je bang maken. Als je je vooral terugtrekt, ben je ook alleen. Je voelt je beklemd. Het voelt misschien alsof je het nooit goed kan doen voor je partner. Je voldoet niet. Dat is ook een pijnlijke gedachte. In welke rol je ook zit, deze dynamiek doet je steeds opnieuw pijn. En je denkt dat het je relatie is die pijn doet. Dat het door de ander komt. Maar jullie zijn samen verslaafd aan deze dynamiek, jullie houden iets bij elkaar in stand.

Onderzoek je verslaving

Ga deze verslaving, deze dynamiek tussen jullie samen, onderzoeken. Wat is jouw aandeel? Wat voel je wanneer je de neiging voelt om meer nabijheid of juist afstand te creëren? Is het angst? Verdriet? Wat levert het je op om je op je partner te richten en wat is de pijn die het je uiteindelijk oplevert?

Deze dynamiek is funest voor je relatie. Het sluimert altijd en heeft meer invloed dan je nu misschien verwacht. Durf jij te onderzoeken of je werkelijk ‘verslaafd’ bent? Of dat je iets probeert te verdoven binnen je relatie?

Het is écht mogelijk om een gezondere dynamiek te bereiken. Het is hard werken, want je moet zowel met jezelf aan de slag (dat vooral) als met ongezonde patronen in je relatie. Maar je kunt snel resultaat boeken als je dit proces eerlijk aangaat, en eindelijk samen in rustiger vaarwater komen.

Lees vooral ook het boek van Hannah Cuppen, Liefdesbang. Aanrader!

Foto: Brooke Cagle

Herken je deze dynamiek?

Ontdek samen hoe het anders kan!